Psa. 14:1 ¶ Ψαλμὸς τῷ Δαυιδ.
Κύριε, τίς παροικήσει ἐν τῷ σκηνώματί σου
καὶ τίς κατασκηνώσει ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ σου;
Psa. 14:2 πορευόμενος ἄμωμος καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην,
λαλῶν ἀλήθειαν ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ,
Psa. 14:3 ὃς οὐκ ἐδόλωσεν ἐν γλώσσῃ αὐτοῦ
οὐδὲ ἐποίησεν τῷ πλησίον αὐτοῦ κακὸν
καὶ ὀνειδισμὸν οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα αὐτοῦ·
Psa. 14:4 ἐξουδένωται ἐνώπιον αὐτοῦ πονηρευόμενος,
τοὺς δὲ φοβουμένους κύριον δοξάζει·
ὁ ὀμνύων τῷ πλησίον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀθετῶν·
Psa. 14:5 τὸ ἀργύριον αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ τόκῳ
καὶ δῶρα ἐπ᾿ ἀθῴοις οὐκ ἔλαβεν.
ὁ ποιῶν ταῦτα οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.

τουτος ψαλμος ᾁδει του δικαιου, του εργαζομενου δικαιοσυνην. ὁ δικαιος ου ψευδος αλλα λαλει αλεθειαν. ου ποιει κακον τῳ πλησιον αυτου αλλα ποιει αγαθον. ενεκεν τουτου, το πλησιον αυτου αγαπᾳ αυτον. και ὁ δικαιος μισει πονηρον, αγαπᾳ δε τους αγαποντας κυριον. ὁ γαρ δικαιος ου μαρτυρει ψευδῶς ουτε διδωται αργυριον επι τοκῳ, κακος γαρ εισιν εν οφθαλμοις του κυριου. δικαιον Θεος εχει εν χειρει αυτου και ουκ σαλευθησεται ὁ δικαιος.

κυριε, θελω ειναι δικαιος. ουκ αξιος αλλα σὺ με εποιησεν δικαιος δια ὑιου σου. χρειαν εχω χαριτος σου οτι ου δυναμαι ειναι δικαιος ει μη χαριτι. μονον εστιν ἁγιον πνευμα. λατρευει με και ὑιος σου καταριζει με απο παντας αδικιας. ευχαριστω σοι, κυριε οτι αξιος εἶ. μεγας εἶ και δοξασω σε εν ψυχῃ μου. δυνασαι ποιειν παντα.

τεκνον,

αλεξανδρος

Advertisements